Şiir > Toplumcu
Yanılgı
İşte şiir, bak bir nesil daha / Savaşı oyunlarına benzetti çocukluğunun,
karamsar
Uyurken Susulur Ölürken Değil,
Kırık cam gecelerinin Aushwitz kampının gaz odalarında / Yayılır yanık kokular
karamsar
Eşek Yine Eşektir
Vatandaşın adı yok ne güvence ne işi / Omzundan kırık kolu yandan dökülmüş
Korona Zamanı
Korona zamanıydı. / Takvim yaprakları değil, insanlar dökülüyordu. / Her
karamsar
Yakınma
Şerh etmiyor artık kalemlerimiz aşkı / Kâşâneleri birbir virâneye tebdil oldu gönüllerimizin
