Şiir > Toplumcu
olumlu
Yıldızlarla İzleyeceksin Yükseldiğimizi Atam!
Karanlıklardan aydınlığı çekip çıkartan / Köle değil ,insan olmamızı sağlayan /
karamsar
Saatin Kaç Olduğunu Umursamuyorum
Saatın kaç olduğunu umursamıyorum. / Haftanın hangi günü olsa fark etmiyor.
olumsuz
İnsan Olmak Bu Kadar mı Zorlaştı?
Varmaz oldu, bir özüre dilimiz, / Dönmez oldu, bir özüre dilimiz,
nostaljik
Karşı Kıyıda Sevgini Unutma
Ayın ketum memesinden içiyorum geceyi, / Yeşilırmak salınarak yürürken, /
üzgün
Karanfilin İsyanı
Kırmızı karanfiller açacaktı / İlkbaharı vurdular / Sevgilim. / Yatıyor bak elleri bağlı / Kan sızıyor
olumsuz
Dansın Yürekteki Saplantısı
Aynı nakarat, yaşam, ihanet çelişkiler yazmaya inat eden kalemim kadar bendeki bezginlik! /
üzgün
İnsanlık Çıkmazı
Ağustostan çaldık, sinsice / Cırcır böceklerinin türküsünü / Öylesine öykündük;
karamsar
Kanıksadık
Cehaleti, cinayeti, katliamı kanıksadık. / Haksızlığı, duyarsızlığı, umarsızlığı kanıksadık. /