Şiir > Toplumcu
üzgün
Karanfilin İsyanı
Kırmızı karanfiller açacaktı / İlkbaharı vurdular / Sevgilim. / Yatıyor bak elleri bağlı / Kan sızıyor
nostaljik
Karşı Kıyıda Sevgini Unutma
Ayın ketum memesinden içiyorum geceyi, / Yeşilırmak salınarak yürürken, /
üzgün
Sevda Eylemi
Duramam kırbaçlandı atım / Kuşandım mermilerimi / Tüm sevdalarımı barutladım. / Parmağım tetiğe paslı benim /
üzgün
İnsanlık Çıkmazı
Ağustostan çaldık, sinsice / Cırcır böceklerinin türküsünü / Öylesine öykündük;
olumsuz
Mazluma Şahlanan El Olmayız Biz
Ezildi gariban hiç sebep yokken / Zalimden zulüme yol olmayız biz
karamsar
Saatin Kaç Olduğunu Umursamuyorum
Saatın kaç olduğunu umursamıyorum. / Haftanın hangi günü olsa fark etmiyor.
karamsar
Mecnun Değil Artık Sevmenin Piri
tadı koyaklarda bitti yaşamın / ve faili meçhul oldu sevmenin adı