Şiir > Yaşam
üzgün
Ensemizdeki Barkod
Ensemizde kapitalizmin gizli barkodları, her birimize biçilen değer / İnsana has en doğal
dramatik
Zehir ve Şifa
Çirkindir gerçeğin yüzü dokunurken tene parmak ucuyla / Arar açlığını ilk randevusunda aşkın
üzgün
Çöpe Atılan Vedalar...
saat sabahın körü / gülmeyi bir türlü beceremeyen şehir parçalı bulutlu
olumsuz
Günden geceye ağıt
Zil zurna sarhoş, / adsız çıkmazında işedi burıya işyen ibnedir !\*? yazılı apartmanın
üzgün
... Canım... Sevgilim...
Ağlamakmi Kaldi Senden Bi̇r Tek Hatira. / Yağmurlar Yağinca Beni̇ Hatirla.