"Bütün büyük edebiyat, iki hikâyeden biridir: yolculuk ya da yabancının gelişi. — Lev Tolstoy"

Şiir > Yaşam

karamsar

Yalnız

Yalnız doğdum ben annemden / Yalnız büyüdüm, yalnız koştum sokaklarda /

duygusal

Yalan Oldum

Babam gibi dik durmaya çalışan oğulun babasıyım, / Oğlum gibi zırlayıp gözyaşı döken

karamsar

Güz Kurusu

harap bir denklem çizer yollarına istanbulun martılar / yerle yeksan olan bir günün

düşündürücü

Camel' 11

Fantazyanın bir ucu göğe iğneli iken / Yeryüzüne yersiz ve zamansız bırakılmış gölgelerin

üzgün

Bilseydik

İnsan bilseydi başına gelecekleri / Kendisini üzecek olanları elbette ki sevmezdi

üzgün

Rüzgar

bu gece güneşin doğmasını istemiyorum / odamda yaşananları, / yaptıklarımı

düşündürücü

Gerçek

Düşlerimi çıkartsam benden ne kalır geriye / Boşluktan çekip aldığım bedenimin hazlar neresinde

Başa Dön