Şiir > Yaşam
üzgün
Ensemizdeki Barkod
Ensemizde kapitalizmin gizli barkodları, her birimize biçilen değer / İnsana has en doğal
üzgün
Son Sözüm Ön Sözüme Satırbaşıdır
Kılıcı kınından ayıran nezaketinle dostum! / Canıma akıttın seyrinden geçmiş kandamlasını.
karamsar
Gecikmişken kendime
Sessizlikle bozulan kafam, /Aklıma takılan, / Bunca gürültünün tekdüze isyanı, /
üzgün
Giderken Düşürdünüz 'Ben'i Çantanızdan
hiç tarzım değildi oysa çantanızda mıydım / ısrar etmeseydiniz orada kendim inecektim
