Açılmış ardına kadar kapılar,
Karşıma geçip öylece durmuşsun yâr.
Tenin uzak şehirlerin kokusunu taşır,
Bir yalıçapkını sazlıklardan havalanır.
Açılmış ardına kadar kapılar,
Bir taze gülüş yüzünü kaplar.
Hatırımı sormayan o dudaklarda,
Yanıp tutuşan bir avuç kor var...
Açılmış o kollarda en sıcak bir bahar,
Adımı anmışsın fısıltıyla öylece yâr.
Mecnun'a yönelen bakışlarda,
Kıvılcım saçan bir yanardağ var...
Sen öylece durmuşsun yâr,
Açılmış ardına kadar kapılar.
Rüya âlemlerinden kalma duygular,
Sen ellerimden tutmuşsun yâr.
Vuslat sen yoksan neye yarar?
Pervaneler düşünce ateşe anlar.
Rüya bu ya, açılmış ardına kadar kollar;
Düşümde sen... Cennetim olmuşsun yâr...
