ADI DENİZ’Dİ
Adı Deniz’di
Başka hiçbir şey bilmiyordum
Ama paylaşıyordum
Mutluluğu ve hüznü,
Dinliyordum
Doyumsuz sohbetini
Yaşıyordum
Yorumsuz sevincini.
Adı Deniz’di
Başka hiçbir şey bilmiyordum
Düşünüyordum,
Tanımadığım yüzleri, elleri, sesleri.
Öğreniyordum,
Fikir edinmeyi.
Anımsıyordum,
Geçmişten birilerini.
Adı Deniz’di
Başka hiçbir şey bilmiyordum
Ama hissediyordum,
Güzelliklerle dolu olduğunu.
Hissediyordum,
Saçlarında doğanın kokusunu,
Gözlerine gökyüzünün fırtınasını.
Hissediyordum,
Dudaklarında güneşin sıcaklığını,
Ellerinde toprağın yumuşaklığını.
Adı Deniz’di
Başka hiçbir şey bilmiyordum
Ama konuşuyordum,
Bilmediğim bir dili.
Okşuyordum,
Tarif edemediğim saçlarını.
Dokunuyordum,
Elinin ayasına, parmaklarına ve parmak uçlarına.
Adı Deniz’di
Başka hiçbir şey bilmiyordum
Ama seviyordum,
Görmediğim bir yüzü.
Adı Deniz’di.
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
