Uzun rüyanın ertesi sabahıydı
Gün, kırağı düşmüş duygularımla oynaşıyordu
Yemyeşil ufuktan süzülüyordu gönlüm
Dudağımda buluttan demlediğim demli çay...
Kokusu yüreğimi dolduruyor,
Fincanımdaki güneş yanığı anım...
Uzaklarda nefesim yettiğince titriyor gönlüm
Birden bir korku ve telaş sardı etrafımı
Göremiyorum, ressam rüzgarın resmini mi çiziyor?
Fırçasında bulutlar, tualinde aynalar
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
