Mayınlarımız vardı bizim top diye oynadığımız
Göğsümüzden çıkardığımızda ellerimizde patlayan
Şarapnelleri bize,sıcaklığı yakınlarımıza ulaşan
Bizden başka kimsenin canını yakmayan...
Düşüncelerimiz vardı sarılıp,sırnaştığımız
Yaprak vermeden solan,soldukça bir kağıt gibi buruşan...
Yıllarımız vardı bir inat uğruna bozdurup harcadığımız
Kalan son bozukluklarla sokaktaki çocuklara şeker almışlığımız
Bir de alışamamışlığımız duruyordu hayatın çerçevesinde
Camı kırık,resmi kayıp,her saniye tozunu aldığımız
Kayıp bir dünyada yaşayamamışlığımız...
Deniz fenerlerimiz vardı karanlık sulara aşina
Bir gemiye hasret,beklemekten patlamış lambaları
Ve senden gelecekse bütün bu dertler
Varsın gelsin yeter ki;başım gözüm üstüne...
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
