Bulutların akıttığı gözyaşıysa yağmur,
Esiri olduğum acının adıysa aşk,
Raftaki bir kaç tozlu mektuptan ibaretse ayrılık,
Lanet olsun hayatsa adı bu hayata..
Ellerim boş, soğuk ve bir o kadarda titrek,
Veda etmek istemiyorum ben bu sevdaya,
İncitme kalbimi bırakıp gitme beni.
Yarın güneş bizim için doğacak,
O yarım kalan besteler tekrar yazılacak,
Raflarda sakladığım mektuplar yollara düşecek,
Uzayıp giden yıllar bir tek bizi anlatacak..
Mutlu günler yine bizimle başlayacak...
