Yağan
Yağmurdan ıslanan
Yalnızca topraklar değildi elbet
İliklerime
Kadar nüfuz eden
Yalnızlığımla kenetlenendim evet
Çaresizdim
Umudun katresinde
Sinmiştim, geleceğine güvenendim
Yağmurdu
Yıllarca gözlerimden
Fütursuzca akanlar, hicranı sızdırdı
Yeşertmiyordu
Yüreğimde kuruyan
Şu zavallı filizleri bitmeyen dertleri
Asla
Silinmeyecek en deruni izleri
Sabrın hanelerini çekerken zikrettiğim geçmişi
Neye
Nasıl, hangi şekilde
Bilinmeyenler denkliğinde inanacaktım
Anlatanlardan
Zaten bizardım bir saftım
Onca zamandır işlenen hadsiz günahtan
Sonra
İnanmam için anlatılanlar
Meçhulde bir kelamdı itminanlık kalmamıştı
Aile ortamı
Dağılmıştı, verandı
Kadın kocasını, erkek karısını aldatırken
Sabi mahzun
Neye inanmalıydı, gerçekleri
Nasıl ayırmalıydı masundu onlar bir aldatılandı
Nasıl inanacaktı,
Kandırıldığını bilerek nasıl saf tutacaktı
Çardağa, yağan yağmurda ıslanan zavallılardı
