yollara düşürdün divane edip
menzile varacak yol bulamadım,
içimde büyüyen korkuyu yenip
sıkıca saracak bel bulamadım
her gülün ucunda bir diken bekler
papatya falında kaldı dilekler
hazana yenilmiş nazlı çiçekler
gönlümce derecek gül bulamadım
zehir oldu gayrı, içtiğim sular
canlanır anılar gözlerim dolar
yitiği olanlar saçını yolar
teselli edecek dil bulamadım
ne geçti eline zalimin kızı
kar bastırdı yine, görmeden yazı
her günbatımında çoğalır sızı
derdimi diyecek kul bulamadım
(günbatımı düşleri... sy.121)
Arap Kurt
