daha dünmüş gibi
o eşsiz maviliğe dalışım
derinliğinde var olacağım derken
sığlığında kayboluşum
hangi renge dalsam şimdi
ki… yok olsa acılarım
utançlarım aldadır
günahlarım akta
bildiğim tüm renkler
kirlendi varlığınla
ama bilesin
asla hapsedemeyecek korkular
özgür çığlıklarımı…asla
bir gün gelirde
kelepçe vurulursa varlığıma
suçum umutlarımı öldürmek olacaktır
ki o gün
ellerim değil
bedenim uzanacak
ebedi tutukluluğa
çekiyorum ayaklarımı şimdi
mavi sularından…üşüdüm
kızgın kumlarda çözülecek
buzdan okların
ve ben
tüm kirlerini akıtacağım
direncimle
utançlarımın al yazmasını
bırakıyorum kıyına
günahlarımın beyaz bohçasını
takıp koluma…gidiyorum
yetiyorsa gücün
gözlerimdeki yeşil dalgaları
kulaçla şimdi.
Figen YARAR
16/Aralık/2006
İstanbul/Aralık günlüğü
