Gitme vakti kızım
Aç eteğini topla ne varsa
Budur benim yazım
Dök eteğini ne varsa
Bırak ardındakileri
Düşünme sakın kalanları
Dönme sakın geriye
Gitme vakti kızım
Al eteğini yanına
Çık, düş dikenli yollara
Kasdın mı var canına?
Ağırlaştın, ıslandın
Eteğini kana buladın
Gitme vakti kızım
As eteğini diken dalına
Asılı kalsın orada
İbret olsun sana
Rüzgâr salladıkça seni
Ahların kalır bir tek yanına
Gitme vakti kızım
Yükünü boşalttın
Bak eteğini de attın
Vurgun yedin derindeN
Kalk yerinden
Ağlama zamanı değil
Haydi, gitme vakti...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
