Gemiler

Sakindi bakışların
Yüzünün kıvrımlarında hafif bir tebessüm
Gül diyordu yanındaki bir melek
Sen gülüyordun.
Yıllar senin bedeninden aldıklarını
Daha küçük ellere işlerken
Hiç yitirilmeyen ümitler veriyordu gözlerin dünyaya
Biliyordun,
Dünya da biliyordu
Artık gitme vaktiydi zaman.
Bahçedeki salıncağın sesi bitti
Son yolcuları beklemeye koyuldu gemiler
Sakindi bakışların
Yüzünde tebessüm
Yalnız değildin belki giderken.
Şimdi yüzün mazi
Gülüşün,hayal.
Şimdi her gemi kalkışında
Yeniden seni uğurluyor hayatına isim verdiğin
O yaşlı gözler.