Bir akarsu zaman
eksilen
mat
ve yavaş.
Gelişi güzel bırakmışım kendimi,
tutan
ve
bırakmayan.
Zift karası bir kuyuya
Bilyesini düşüren bir çocuk ki
düşler,
Gecenin yaralanmış yüreğiyle sardım,
Üşüyen ve ürperen ellerimle çiylerini;
Kendime çekildim iyice.
Omuzlarıma çullanan bir seremoni.
Kapının eşiğinde,
Gözlerinin götürdüğü suskun bekleyiş.
KİTAP İZLERİ
Aşk Hikayesi
İskender Pala
İskender Pala'nın Kaleminden Zamana Meydan Okuyan Bir Aşk Destanı İskender Pala, "Aşk Hikayesi" ile Okurlarını 17. Yüzyıl İstanbul'unda Soluk Soluğa Bir Serüvene Çıkarıyor 10 Haziran
İncelemeyi Oku
