Harname
-37 cana--
Geceyi doğuran zaman
düğüm üstüne düğüm atıyor içime
evirip çevirip kelimeleri
yaslıyorum dilimi
yangın yemiş bir kentin diline
hatırlamak için
dondurduğum sesler
unutmak için kurşunladığım
bir görüntünün içinden sızıyor şakaklarıma
bir şair yanarak
küllerini savuruyor havaya
ah,
hangi kelimenin ucundan tutup
hangi heceyi hizaya soksam da
toplasam dağılan gövdesini harflerimle!
NİLAY AKÇAY
