Hiç sevmedi ki gözlerim, gözlerine hapsolmayı,
Hep kovalanırmışcasına kaçtılar gözlerinden,
Tıpkı hırsız-polis oyunu oynarmış gibi...
Benim gözlerim hep hırsızdı
Seninkiler ise hep polis.
Kovalardın gözlerimi gözlerinle; yağmur, fırtına demeden...
Yakaladın bir gün nihayetinde,
Tam da bundan korkar olmuştum son günlerde.
Tuttun ellerimden umutlarımın...
Kelepçelerle bağlamamıştın belki ama,
Kilitlemiştin koskoca bir hayata.
Haykırdıkça sevemem diye;
Yaklaşmışım meğer sana...
Bakıyorumda,
Önceleri bir hırsız gibi kaçan gözlerim,
Şimdilerde kirpiklerimin arasından,
Bir polis edasıyla;
''Neredesin Sevgilim!'' diye haykırır olmuş...
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
