Aşk denince;
Bahar yeşili gözlerin
Gelip saplanır yüreğime..
Unutulmaz denince sen!
Tren garları
Hazan sarısı yüzünle boyalı çepçevre...
Ankara denince sen!
Uykularım özlemlerine sarılı sımsıkı...
Öpüşlerin silinmeyecek mi tenimden?
Gecelerim
"Gel" diyen sesinle irkildi yıllar boyu...
Beni ne vakit çağırdıysa sesin
Koştum sana...
Şimdi bunca uzak oluşum
Sana koşmaktan korkumdan mı?
Şehirler değiştirdim
Anıların dizilmesin diye yüreğime...
Her şehirde
Kıskıvrak yakaladı beni yokluğun
Varlığından kaçarken
Yokluğuna tutuldum...
Yağmurlar yıkayacak sandım öpüşlerini...
Her yağmurdan sonra
Boy verdi yeni öpüşlerin taptaze.
Gözlerin bahar yeşiliydi bir kere
Vedalarda hazan sarısı yüzün...
Senden kaçarken
Mevsimlere tutuldum.
Nereye kaçsam
Sevdan bırakmadı yakamı.
Hala sana adanıyor
Şiirleri ruhumun...
Özlemek sen!
Unutmak sen!
Kaçmak sen!
Sana kalkıyor bütün trenlerim
Kaçışım sen!
Varışım sen!
Umut ellerimde dağılıyor
Parçaları sen!
Sen
Bitmemiş aşkım benim.
Soluğunu soluğuma katmışsın bir kere
Soluduğum sen!
Her "unuttum" deyişimde
Aşk seni giyinip dikiliyor önümde.
Sen, bitmeyen sevdam benim.
İçimin olmazlarına sarılı
Kanayan yaram benim!
