senden önce ne varsa
her şey kendini öldü!
huzurun
bir çift göze dönüştüğünü
ilk sende gördüm
sana dokundukça
rastlantının olanaksızlığı!
aynı sözcüğü susup
aynı umudu kavuşmak gibi
bir ses bir sese uyak olunca
tanıdık bir iklimi solumak gibi
seninle iki gövde bir ırmağa akar gibi
seninle kıvrılıp birleşen iki yol gibi
ilk kez birinci tekilde çeker gibi
“yaşamak” fiilini
kendimi sende yitirdim
bir dağ denizi öper gibi
Nilay AKSU ] ]
