'Kara Yazı' sokağında
üç bıçkın delikanlının
ağza alınmayacak hikayesidir bu.
Gençtik, özgürdük.
Yüreği hürdük.
Ne usturadan korkar
ne dergahtan kaçardık.
Yaradanı unutmasak da
birkaç kadehe hayır diyemezdik.
Yumurta topuk iskarpinleri
izmarit ezmede kullanırdık.
Cakası yalandı,
fiyakasına bakmazdık
geniş yaka gömleğin.
Bir kız sevsek
en fazla üç ay sürerdi.
Ya birine kaçar gider,
ya karanlık yüzlerle haber yollardı
'gezmesin peşimde' diye.
Delikanlıyız ya hani,
o an bitiverirdi her şey.
İşte bu yüzden
ne doğru düzgün
kafa çekebildik
ne de
sağlam bir sevdamız oldu
üç mahallenin diline dolanan...
Istakadan korkmaz,
Sabahtan akşama
hesabını alırdık.
Ah be Mahmut Abi,
nerdesin şimdi...
Sigara dumanı kadar
uzaksın biliyoruz.
Ama gel be abi
hani ansızın gittiğin gibi...
(Devam Edecek)
