Seni gördüğümde utanıyorum kendimden
Beni haketmeyecek kadar güzelsin
Sesini duyduğumda sağırlaşıyor kulaklarım
Sen işitilemeyecek kadar gerçeksin
Gözlerini gördüğümde doluyor gözlerim
Bakılamayacak kadar parlak gözlerin
Elimi tuttuğunda yanar kül olur elim
Buz kadar yakıcı ateş kadar kor ellerin
Ama yeter ki sen iste
Hem sağır hem kör olup gözyaşımı dondurup
Ateşten avucunda bir buz parçası olup
Avuç avuç eririm ellerinde
Varoluşun yorgunluğundan
Baharı bekleyen kardanadam gibi
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
