Bir cümlenin "tıp" dediği yer,
O cümlenin bittiği yerdir
Soluğun tutulması gibi;
Ölümdür belki sonu / ya da gülüm...
Gidişlerin satır arası
Artık buna son ver.
Beni al kollarına,
Ya da Bana bir "son" ver.
Bu kez farklı olsun;
‘Başladığım’ da olmasın.
Sende tükensin soluğum,
Ya da sonsuzluğum başlasın.
