o kadar sessiz ağladım ki
kimse duymadı
boş bardaklara döküldüm
loş yastıklara gömüldüm
koştum
kaşlarımı yaktım ağlarken
kazak gibi söküldüm
çatık kaşlı göğün yüzüne baktıkça
gül yüzün silikleşti
üzüldüm..
öyle uzak ağladım ki
kimse göremedi
kırık göğüs kafesimi suya düşürdüm
sesimin kesildiği nefeslerde
seni yine düşündüm..
yine sessiz
üzüldüm...
