Güneşten daha sıcak,
Yağmurdan daha ıslak,
Bir kayadan daha serttik
Birer tespih tanesiydik
Yan yana dizildik,
Tespih olduk
Bir gün ip koptu
Yere saçıldık
Dağıldık
O günden beri
Kendimize uygun bir el bulamadık
Ayaklar altında ezildik
Kimimiz kırıldı
Kimimiz kırdırıldı
Kimimiz kayboldu
İçeriğimiz anılardan ibaret
O üzerine dizildiğimiz
Omuz omuza durduğumuz
Bizi bağlayan ipin özlemindeyiz
Ve en kötüsü kendimizden bihaberiz
