Soğuk rüzgarlar getiriyor artık
Kuru yaprakları.
İki kalp üşüyor , ayrı yollarda
Üzgün ve tatsız tüm seslere karışık Kahkahalar.
Zaman duruyor belki ama hayat hala ...
Özlem ve tutku , keskin kokusu aşkın.
Aşk ise yaşanmamış bir acı geride
Tam zamanı , sessiz ama içten yalnızlığın
Suskun gizlilikle ve ütopyalar saklı
Yazılan yazılar ve sözler duraksadı
Ama hep çarptı , kopamadı yinede
Var olan tüm aylar ,
Parlak bir gümüş gibi
Yıldızlar sönüyor git gide ,
İnsanların peşinde
Belki bir yıldızımız var gökte seninle Düşlediğimiz...
Yine biz onun kadar uzağız birbirimize
Öyle ki biz yıldızı göremeyiz
Kıvılcımlar saçmadıkça
Dokunmazsak , çizgilerine değmezse...
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
