İçmediğim ağrı kesici kalmadı.
Dayanmadığım kapı, tükürmediğim surat..
Ne yaptıysam geçmedi şu canımın acısı.
Hırsım ben de kaldı.
Acım avuçlarımın içinde.
Acım saçlarımın arasında.
Acım defterimde bir yazı.
Üstelik elle tutulacak kadar yakın bana.
Acım ki vay halime vay.
Ve Dost kazığı güzelim.
Derin olur derler.
Öyle her sırt kaldıramaz, her sırta da yakışmaz zaten.
Omuzlara duvar olacak kadar sağlam sırtın olmalı ki
derin saplayabilsin saplayan.
Bileyin bıçaklarınızı, her zaman keskin olsun.
Beklemediğim anda batırın, her batırış bir öncekinden sert olsun.
Sert olsun ki unutmayım tadını.
Bilmiyorsunuz, bu yollar kısa bana.
Bu caddeler dar.
Bana bir adım gelene iki adım gelecek kadar geniş değil artık mezhebim.
Çünkü pişman olma duygum yok artık benim.
Yaptıysam yapmışımdır.
Ve ben.
Deli gibi mutlu olmam güzelim,
çünkü mutluluk zayıflıktır.
Belina ÖZBEK // Unutma, kazandığın her ortam da bir şey kaybedersin.
