Ve sanki...
Bu ben değilim diyorum
Ama ben'im, kahretsin!
Ve anlıyorum ki
Ayna değil ben kırığım
Ve duygu tayfımda
Neşe ile acı kankardeş
Ve bedenim leş!
Beni kalleş!
Ve sanki...
Alfabe şehrinin
İlk harfini söküyorum
Gerisi çorap söküğü gibi...
Oturmuş dikerken buluyorum kendimi geceleri
Baykuşların sessiz hecelerini
Kendini affetmek?
Bu da bir beceri!
Ve sanki...
Sanki, güpegündüz
-Ya da düpedüz-
Kendini aldatarak düşer pavyona kalp
Hatrına içilir ucuz şampanya
Peki sarhoş olan
Ruh mudur?
Ahhh, iki yüzlü!
Kendi kanını iç de kudur!
Ve yalanı ilk uyduranın kim olduğu
Ayak numarası önemsizdir
Ya da ilk uydurulan yalanın
Hep bir tuğlası eksiktir
İskambilden kalesi kupa kızının
Hep öçalmanın eşiğinde yıkılır
Sonu belli fallara
Boşuna bakılır
Ve sanki
İki kere iki üçtür, beştir
İlkinden sonra
Hepsi önemsizdir
Ve sanki tersine çevirince eldiveni
Bir şey değişir
Aşkı tersine çevirince
İhanettir
İhanetin tersi ise yoktur
