Sen gitmiştin, ben bahara uyandığımda. Gözlerim senin yolundaydı bir mavilik vardı yollarda bazen karanlık.
Çok sevmiştim seni bütün güzelliklerin bir insanı sevmekle başlayacağını bilerek. Ama güneş her gün söz vermiş gibi doğuyor ve söz vermiş gibi batıyordu, zaman geçiyor. Bütün güzelliklerin içindeki derin sızı büyüyordu. Bu baharda efkârlıydım, yorgundum, ömrümü sana vermiştim.
Zaman mezarlığından mektuplar yazmıştım sana hiç okumadığın…
Bahar bitmişti… her şeye rağmen ayakta kalmanın coşkusu, yarım bir şarkının dudakta kalan acısı ile.
Yaz gelmişti ama ben hala üşüyorum…
temmuz 2008
