Elveda ey sevgili!
Ve evrenin sonsuz derinliklerinde beklediği sevdiğine kavuşamayanlara...
Dinmeyen deli rüzgarların estiği sarp Anadolu yaylasının yiğit delikanlılarına...
Ve sen!
Benim güller içerisindeki karanfil bakışlı, delişmen kokulu ESKİMEZİM!

Ölüm düştü hülyalara. Artık çek elini sahte dünyalardan. Kirletme ellerini ve yüreğini onlarla
Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse
Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse

Yüreğinin tınılarını duymak isteyenlere...