çiseliyor yağmur
bulutlar karamsar ortaçağ tablolarını andırıyor
sarıyorlar şehri mat tonlarıyla
havadaki ağırlık insanları da etkilemiş
dolaşıyorlar donuk yüzlerle
çizmesi kaldırımları döven hoppa az önce geçti yanımdan
ne aksiydi
bir sigara yakmalıyım
derin bir soluk
tütünün çıtırtısı en sevdiğim ses
ve dudaklarımdan yükselen gri duman
ölümüm bu pisliğin yüzünden olacak ne yazık
ne de çabuk geçiyor zaman
farkında olmadan gelmişim
gerçekle yüzleşebildiğim tek yer burası
ren nehrinin üzerindeki bu eski köprü
suyun akışı, yolcu gemileri ve sevgilim
durduğum yerden atlamıştı köprünün altındaki gri uğultuya
arkasında onu delice seven yalnız bir kadın bıraktı
artık yaşasa bile kıymeti olmayacak bir kadın
