her şeyin bir ruhu vardır
ıssız kaldırım taşlarındaki yağmur
sessizliği yüzünün
çoktan çekip giden babanın bıraktığı ayak seslerinin ruhu vardır
kimsenin uğramadığı köylerdeki lambaların anlatacağı çok şey
kucaklanası tepeye çıktığımda gecenin yarısı ayaz soğuğunda
karşıda vadide yolda yoksul ve kararlı sokak lambaları yanar durur
her yaranın bir sonu
her acının güzel bir gülümsemesi vardır
onunla arana mesafe koyabildiğin anda
bıraktım kendimi hayatın akışına
yenilmez pembe
açık mavi saçlı bir kız çocuğunun parlak dişleri
kahkahası bağrımda.
karanlık ışıldayabilir
keskin dişleriyle yoğun ve acımasızca
her sorunu çözebilirim
bağrımı siyah bir çocuğa emanet bıraktığımda
gündüzler zor olabilir ama geceleri
her engeli aşarım
sonsuz lacivert nehirlerin teselli ikramiyesi
uzak köy yolları
karlı vadiler
içimi toparlar geceleri
03:17
3 Ocak 2021 Pazar
İsa Kantarcı
