Bazen dudaklarıyla güler kadınlar.
Bazen gamzeleriyle.
Bazen de gözleriyle.
En çok gözleriyle gülenleri sevilir.
Bazense hece taşlarıyla gülerler,
Ömürlerinin baharında.
Yüreğini hüzün kaplar insanın
İnce İnce...
Bir de kahkahayla güler kadınlar,
Küçüldükçe küçülürler,
Kahkaha çınlamasında çirkinleşirler.
En çokda onlara acır insanlar.
Söyleyin Kadınlara,
Nahif tebessümlerle gülsünler.
İncecik narin...
Dünya durdukça.,
Hep sevilsinler...
Efsaneleşsinler küçülmesinler...
Ankara,07.04.2007
İbrahim Kilik
