huzur hakkı var yıldızların
eylülde parlayan denizi içerken
dudak payı dahi bırakmayacağım hayata
kenarda duracağım öylece
ölüm ötelesin kendini
ve tazelenmekten bıkmayan tasa
-kırılmayacağım kendime bir daha
çökmüş hüzün rengiyle
sevilebilir bütün yokluklar
çocuk zamanı aşkların
-yol vermeyeceğim segâha
şarkılardan geçen ıssızlığa
duvar oldum
cesetlerin bile yolunu kesen hırsa
sızmışsa küçük bir hatıra
mavi çatlamışsa kadehte
içebilirim
annemin kundaktaki haline
-şaraba küsmeyeceğim asla
ağlamak için aramam gayrı
kuytusunu dünyanın
ve arkasını kirpiklerimin
-dergâhta yalnızlık olmaz
karıştım insana
Esra Güzelipek
