hiç bitmeyecek dillerin gazabı!..

Nasıl bir dünyaya kaldık? Delirmek için bile izin almak gerekiyor. Nerede o, özgür deliler?

Bir motosiklet deposundaki fazla mazotu çekmek için hortum kullanan anlatıcı, babasından gördüğü tekniği deneyerek mazotu ağzıyla çekmeye çalışır. Ancak tecrübesizlik sonucu mazot boğazına kaçar ve nefes alamayacak hale gelir. Yaşadığı panik ve yanma hissi arasında, köy hayatından bir anı olarak anlatılan bu talihsiz olay, geleneksel yöntemlerin bazen tehlikeli

İyi dersin Haydar Baba da, polise teslim etsek ne olurdu? Mahkemeye çıkarılırdı. Mahkeme de ya tutuksuz olarak yargılanmak üzere serbest bırakırdı, ya da birkaç ay ceza verirdi. Ama bizimkiler hırsızı öyle benzetti ki, bir daha bu pis işi yapmasının mümkünatı yok. Artık biliyor ki bir hırsızlık olayı oldu

\- Petrol arıyormuşsun Akdeniz de
\- Ararsak buluruz.
\- Aramayın niye arıyorsunuz?
\- Aramayalım emrin olur, ne arayalım denizden midye çıkaralım istersen, iyice dibe dalıp deniz kumu çıkartalım... Zıpkınla balık avlayalım...
\- Bak onu yapabilirsiniz...

Yıllar sonra büyükler çocuklarına, torunlarına; özgür bir milletin nasıl köleye dönüştüğünün öyküsünü anlatmışlar. Ülkelerinin eski günlerine duydukları özlemi, bu öyküyle gidermeye çalışmışlar. Öyküyü anlatan büyükler; Aslında, öyküdeki memleket bizim memleketimiz. Yavaş yavaş gelen tehlikeyi görmeyen, görmezden gelen eşekler de bizleriz, diyememişler. Utanmışlar.

Geçen buluşmamızda kapı çalmış ve Şenay hanım da açmak için yerinden kalkmıştı. Kim geldi dersiniz? Şenay hanımdan öğrenelim:

Bu çığlıkları duyduğum da kulaklarıma inanamamıştım. Ulu Tanrım bu gerçek miydi ? Bu sesler benim için mi çıkıyordu..

ama realist listeler ortadaydı.soygunların kokusu çeşitli çaptaki sifonlarla giderilemediği için ruhlarımız göçük altında kalmıştı.

İçeriye girer girmez arkadaşlarının masasına yöneldi:
“Duydunuz mu; dün akşam muhtarın eşi mutfakta patlıcan kızartırken tavadaki yağ alev almış, oğlu yetişip kilimle söndürmüş. Az önce kadıncağızı gördüm; neyse ki yalnızca kirpikleri, kaşları yanmış. ”
“Kim?”
“Nerde?”
“Ne zaman?

" Parayı veren işte böyle düdüğü çalar" demişti, babam. Ağzımdan düdüğü çektiğimde ona gülümsemiştim. Sonrasında ise bir kez daha " Düttürü düüüttt " yaptığımda o da gülmüştü. " Aferim oğlum işte böyle, bu düdüğü senin için perşembe pazarında bir tezgahta çaldım. Hoşuna gideceğini biliyordum ." demişti. Babam bir

Cozum partiler ve siyasi goruslerde mi yoksa bireylerin kendisinde mi?

\---Değerli okuyucular, dergimizin bu sayısında, söyleşi konuğumuz internet dünyasında fırtınalar estiren, edebiyat sitelerini alt üst eden bir yazar adayını tanıtmak istiyorum.Sayın Kazım Kolbastı,yı tanıyalım..Kazım bey, yazarlık serüveniniz ne zaman başladı..Doğarken mi yazardınız, yoksa sonradan mı oldunuz?

Bu yazıda kötü yöneticilerin kişilik erozyonuuna uğrattığı toplum insanının davranışları hicvedilmektedir.

"az önce yoksunluklar karakolunu taradı ruhum."

Çok kişi kartvizit, veya maddi çıkarlar için oynuyor. Çıkar sağlamak amacıyla hacca gidenler gibi. Milletvekilliğini de
dahil edebiliriz. İsteklerin önü, ardı kesilmez. Ev versen, yazlık ister, köşk ister, köşk versen Boğaziçinde olsun der.
Milletvekilliği aday adayları oy alabilmek için çabalarıyla birlikte, paralarını da harcıyorlar.

Yalnızlığım devam ediyordu.çıldırıyordum.şarap içip kusuyordum.kedi gözüyle tırmaladığım hayat.kahvehaneler,kahveler,neskahveler,kavgalar,serseriler arasında yalnızlığım...

Gündelik bir olaydan felsefi düşüncelere uzanan, bir çift pembe çorabın yırtılmasıyla başlayan içsel yolculuk. Yazar, değer verdiğimiz eşyalara karşı duygusal bağlarımızı ve onlardan vazgeçemeyişimizi, kayıp ve ayrılık temaları etrafında dokunaklı bir şekilde anlatıyor. Sıradan bir nesne üzerinden yaşamın faniliği ve bağlanmanın anlamını sorgulayan düşünceli bir metin.

gözlerim öyle ıslaktır ki silinme gereksinimini unutmuştur

Çocuklara Bir Masal.....Sevgili Çocuklar ! Lütfen, kendinize doğru arkadaş seçin.