aşkın kapıdan girmesine izin verdim, ebediyen
taşıdı kağnılarda çöpçülerin izlerini
gecikmiştim fırtınanın kavgasına
ağzından yükselirdi...
"bir oluruz çıplak gemilerin
etrafında
fakat aynı değiliz
en ufak sancımız demlendirir bedenleri
gelecek akşamların getirisi
bir başına patlayan cümlelerdir."
sonsuza dek ilerleyemez konuşmalarımız
böylece tekrardan büyüyor annemizin kahkahası
tek yüzlü şehrin kazası
ölülere yapılan serenat
yaslanır bir kez daha
kaygılarıma.
