17 yaşlarındayım. Ağustos ayıydı, teyzemlere misafirliğe gitmiştik.
Kız arkadaşım, kuzeniyle birlikte annannesi’nin köyüne gidip 1 hafta kalcaktı. Gitmeden buluşuyoruz. Muhabbet koyu, son arabanın saat 6′da oldunu unutmuşuz. Ceydanın kuzeni Nur koşarak geliyor.

Karl Valentin mizahı.

dayanamadım ‘’ ya arkadaşlar bıraksak bu entel-dantel ayaklarını da,her filmlerinde sergiledikleri bu yayılmacı politikayı,biraz daha amacına ulaştırmasak ta,eve gidip uyusak nasıl olur diye’’

İniyorum uçaktan sonunda, hoş bulduk lan Hong Kong!. Ayaklar 49 numara olmuş durumda. Hemen otele atmalıyım kendimi ve bir duş alıp bir şeyler yemeliyim. Anlaşılmaz bir şey daha işte! Türk Hava Yolları ile seyahat ettik ama yemekler acayip Çin işiydi. Neymiş efendim , Çin’li yolcu Türk den fazlaymış.

"kariyer senin neyine! Ama çıkarsaydın şöyle “İlham Periniz Size Saygıyla Sunar” diye bir başlık atsaydın, eminim son yüzyılın en prestijli bestselini yapardın. Da Vinci Şifresi, Yüzüklerin Efendisi, Harry Potter da neymiş; dönüp bakmazdın bile!"

küçükken çok mu saftık ne

İçimden geldiğimce, bazı şeyleri düşündüm,düşüncelerimi paylaşmak adına çabamın boşa gitmeyeceğini umarım.

Gündelik yaşamda rahatlıkla tecrübe edeceğimiz şeylerin de atasözü olarak literatüre girmesini yadırgamamak lazım.Misal hamamı icat ettiğimizde “hamama giren terler” demeyi ihmal etmemişiz.

Biz bunu devamlı yapıyoruz...

gzl ya ben sevdımm

Hava kararmak üzere. Emreyle 2 haftadır sanal konuştuğum kız’ın yanına gidiyorum 1 saatlik bir yolculuk bizi bekliyor. Otobüs full dolu. En arka koltuğa çöreklendim. ” Nerelisin hemşerim ” diyen koltuk yoldaşımla hiç konuşmadım.

En güzel fıkralar...

Bugünlerde kendimi fazlasıyla uyumsuz ve takıntılı hissediyorum.Bu da haliyle günlük yaşantıma da yansıyor.

komiktik çok komiktik

Yoksa siz hala ninenizin anlattığı masallara sempati duyanlardan mısınız? Tanrı bilir ya, bununla övünüp kendinizi rezil bir dünyaya rağmen, manevi değerlerini koruyanlar kategorisine de koyuyorsunuzdur. Hayallerinizi yıkmak gibi olmasın ama size diyecekl

Merhaba;
Size bu mektubu İstanbul'dan yazıyorum. Daha doğrusu ben miyavlıyorum, Ezgi yazıyor. Bugünlerde kafayı bana fena halde takmış durumda, güya miyavlamalarımdan veya kuyruk sallamamdan vücut dilimle ne istediğimi anlayacakmış.Neyse,kendi haline

İnsan ölümünden doğumuna kadar pek çok şeyle ilk kez karşılaşır ve acemilik süreci bu noktada başlar. İşte bu sürecin başlamasıyla komedi de yerini alır .Nerden mi biliyorum?Kendimden ,anlatayım;

spor sağlık ve mutluluk adına yapılan bir uğraştır

Bugün birşey arıyordunuz değil mi? Ne aradığınızı bilmeden...
Belki canınız sıkılıyordu. Birileri güzel bir espiri yapsa da buhranım dağılsa diyordunuz. Ya da yaşantınız anlamsızlaşmıştı, hiçbir şeyden zevk almıyordunuz. Ve hayatınıza heyecan katacak

iddia ediyoruz şirinleri hiç böyle görmediniz.