"Okumayı sevenin her yerde bir evi vardır. — Hazel Rochman"

Şiir > Anı

karışık

Ah Benim Sivilcelerim

Oldum olası sözcüklerle oynamayı sevmişimdir. Sözcüklerin eş seslilerini kullanmak; bir tutkuya dönüşürdü sanki, karşımdakinin anlamsız mimiklerine

üzgün

İzler 2

\_\_neye bakıyorsun? / \_\_kendi ayağını öpüyor çocuk / emekleyen hevesiyle

olumlu

Cömetlik

CÖMERTLİK VE CİMRİLİK / Cimrilik neye benzer / Saptın yüreğe

üzgün

Deniz Ali

ve zaman birden bire sürükledi uçan bir kuş kanadın da,ve o yok artık mimnacık yüregi durgun.gözleri

olumsuz

Yalnızlık

Gülü koklarken gülün seni koklamadığını bilmek... / Sen sessizliği dinlerken onun seni duymadığını

üzgün

Ölüm Anı

çok acıyordu canım ayaktaydım / Hafifce yere uzandım / Korkmaya

üzgün

Mavi Levha

Suskunluğun kül olduğu / Aynalardan bakıyorum yüzüne. / Dokunulmamış bir

nostaljik

Yumak

Eski kazaktan kalan / Kırmızı iplik / Bir hatıra yaşlı

üzgün

Yorgunum

Geçmiş zamanlar da kalmış gibiyim / Negüzel kıyının portakal rengi /

Başa Dön