Şiir > Anı
üzgün
Sen Döktün Çiçeklerimi Caddelere!
Kırık dallarım...! / Yok artık , pembe çiçeklerini açmış ağaçdan geriye kimse,
üzgün
Karşıda Bir Çocuk Ağlar Ya O Benim İşte
Bakın bizim dağlar alabahar kar iken / Yayla yazılarımız ilkbahar mı
üzgün
Hüznün Kaldırımları
Bize ait hüznün kaldırımlarında yürürken bedenim, / Alaca gök susmuş sessiz
olumlu
Adın Gülbahar Olsun...
Bir dost eliydi sana uzattığım / Hani ürkek, çekinerek baktığın... / Belki sen bile
nostaljik
Ürkek sevişmeler
İstasyonda durmakta olan bir trende, / Sevdası elinde,dengesi hayli yerinde bir gölgenin,
nostaljik
Üstatlara
Üzerimizde Emeği Geçen Tüm hocalarımıza atfedilmiştir." / Gezinirken, ahmak ve cühela arasında
nostaljik
Sahaflarda Satılıyor Anılar
Eskimiş anılar satılıyor sahaflarda / Sararmış kitapların arasında / Antepte Buğday Arasasının orta yerinde / Bağırırdı
olumsuz
Yalnızsın
Senden kalan bir ömür yalnızlık oldu gözlerime / Yalanlar söylendi,suskunluk kazandı sahte oyunlarını.
nostaljik
'Dı Faslı
Erguvan sözler kitabından / Beğendiğim şiirin adı / **Gölge ve Zaman** dı. / Gözlerinin gölgesini /
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku