Şiir > Aşk ve Romantizm
Ne zaman yazsam, hep aynı cümlede duruyorsun
Sana ne zaman yazmaya karar verdim, hatırlamıyorum. Belki de içime attığım ilk cümlede başlamıştı bu yazı…
romantik
Zamansız
Bu şiir sanadır İstanbul kadar güzel sevdiğim / Düngece sen uyurken hasretine açtım
üzgün
Yaşadım Seni Şiirlerinde
son damla düşer saksının derinliğine / susayan bir yalnızlık ellerine dokunur
üzgün
Yüzümde Meleklerin Derin Parmak İzleri
söyleme. / bilmek istemiyorum pusulasız duygularını. / sen kendini kandırdın,
nostaljik
Üç Tarz-ı Aşk (İbrahim Kilik)
Sen en çok erguvanları severdin. / Ben gözleriyin rengini, karanfilleri. /
üzgün
Denizin Mavisi Yerinde Güzelmiş
Denizin mavisi yerinde güzeldir yeşilim, / Ya denizi alıp sana getirecektim,
olumsuz
Son Gidişini İlave Etsen Yeter Ömrümüze
Kadınlığının zehirli hakaretlerine maruz kaldık / Enfeksiyon kaptık enteresan gülüşmelerden, belki de öpüşürken
üzgün
Ölüm Kokuyorum
daha deminprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / geceye teslim ettim kendimi... / sonu yok
Varlığın yanımdayken bile yokluğunla yaraladın beni
Bir varlığın yokluğu ne kadar sarsabilir di ki insanı. / Her gün an
olumlu
Açılmış Ardına Kadar Kapılar
Açılmış ardına kadar kapılar, / Karşıma geçip öylece durmuşsun yâr. /
nostaljik
Gideceğim
Düşler büyüteceksin bir saksının içinde, / Ve her sabah su döküp güneşe koyacaksın,
karamsar
İki Ateş Arasında Aşk
sen bir "isyan ateşi", bense inadına "aşk ateşi" / göremiyorum sonumuzu, yener miyim