Şiir > Aşk ve Romantizm
nostaljik
Ben Aşkın Kendisiyim
her gece hayal meyal kervanlar geçer yüreğimden / yangınlar taşır aşklarıma
üzgün
Gözya?lar?n? ?çine Ak?tacaks?n
gözya?lar?n? içine ak?tacaks?n... / için için a?layacaks?n... / nefesin an
üzgün
Güneş Doğuyor Fahişe Gecelerime
Kendimi ağlar buluyorum / Sensiz yaslı sokaklarda / Yosun tutmuş
üzgün
Kımız Tadında Gözleri Cananın
Rasathanelerin ölçemediği / Depremler olur bedenimde / Günaşırı bilmeceler cevapsız
üzgün
Yak Gayrı
Terk-i sukut vaktidir, sürün gamdar haline, / Bu gönlümün aktidir, bürün şahdar âline.
üzgün
Gönül
Nedir bu sancılar içinde kıvranışın gönül / Beyaz kağıtları kaleminle yakışın ve ateşler
üzgün
kışın ellerimi ısıtan ellerin olmadı hiç!...
Yazın bile kırmızı çilekli yorganımın altında üşüdüğüm olmadı benim / Sen gidene dek…
olumlu
Onlar ki...
***Onlar ki ;*** / ***kışın , özüyle münhasır soğuk veda zamanlarında*** / ***içimizi ısıttığımız..*** / ***akşamın
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku