"“Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalılar.” — Charles Bukowski"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Olsun Be Güzelim.

Payıma düşene razıydım ben senin sevginden, / Ilgıt, Ilgıt esen rüzgar getirirken kokunu

üzgün

Peyzaj

üc kara cizgi bölüyor denizi / üce bölüyor günesi /

üzgün

Hikaye

O ağlamayalı bayağı oldu. / Ruhu da toprakları gibi kuru /

üzgün

Aşk Degil

İçimdeki aşk degil deli deli atan / Sen yoksun diye karalar baglayan

olumlu

Gökkuşağı Güzeli

Yağmurlu bir havada bile ağlamasını biliyorsan eğer, / Gökkuşağındaki gizemin peşinde olduğunu varsayarım,

nostaljik

Kuyruklu Yıldız

Cesaret edemedim, / sensizliği büyük harflerle yazmaya, / sen el olmadan ve / sana çıkmayan sokaklarda

romantik

Yedi...

Bir. Seni seviyorum de, / Ellerini ver ellerime. / İki.

üzgün

Hâlâ Korkuyorsun

İçimden hep belki şimdi ararsın diye geçirdiğim zamanlarda çalıverirdi telefon..ama arayan hep bir başkası olurdu.. ve

üzgün

Gizli

Gönlünü gönül sızılarıyla avutmalısın / istediğin kadar gerçek ya da sahte ol

olumsuz

"" Yår ""

**" YÅR "prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /** / Gülüşüne kandı gönlüm / Gidişinle yandı

duygusal

Ben Sen Oldum. . .

Yaprağın yeşilliğinde, / Dağın eteklerinde, / Müziğin ritminde,

Başa Dön