Şiir > Başkaldırı
karamsar
Biri Ölüme Ağlıyor
Ritmik sayılar dizdim gidişinin ardından / peşine takıldı bütün sayılar. /
üzgün
. Kuşatmaları Yıkan Çığlık.
Sımsıkı tutuyordu. / Keskin uçları kaya parçasının / Yırtıyordu avuç
olumsuz
Ankara"nın Taşına Bak
ANKARA’NIN TAŞINA BAK / E rgenekon Ovası'nda Türk’ler yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına
olumlu
Puslu Zamanlardan Geçmişim...
geniş zamanlı sevinçlerim var... / sabah ayazlarına inat göz kırparım bahara
üzgün
Ben de Özür Diliyorum
BEN DE ÖZÜR DİLİYORUM / Şu güzelim VATANIMIZI nasılda bu kadar çekilmez ve
üzgün
Büyüyemiyorum...
Saat yelkovanın akrebe ihaneti / Gözlerinin bekleme salonundayım / İnsanlardan
olumsuz
Ruhum Daralır Burda
Uysallığın isyana yöneldiği dağlarda / Sertleşen rüzgârların damarında gezmek var /
üzgün
Asıl Olan Ben mi Körüm...
Siz hiç bilirmisiniz, / Limon acısında gözyaşlarını, / Onun acısında
umutlu
Çöpteki Çocuklar
ÇÖPTEKİ ÇOCUKLAR / Karıştır çöpleri çocuk!. / Burjuvazinin kırıntılarıdır ki;
üzgün
Şaraba Bulanmış Duvar Resmi
Kadehimi yokluğuna kaldırıyorum / Hiç varolmamana ve inatla girmek istediğin hayatıma aynı zamanda.
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku