"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"

Şiir > Bireysel

üzgün

Artık Ben Yokum

Gidiyorum artık ben, / Adım adım uzaklaşıyorum senden. / Arkandayım hâlâ, / Görüyorsun beni, / Uzatsan

olumsuz

Çocuk

Sokakta misket yuvarlayan / Koşturup gülüşen çocuklara / Uzaktan çekinerek

üzgün

Kıyasıya

İçimden seni çıkartıp astığım günden beri askıya. / Gözlerimde ki yaşlar bir yarış

notr

Nokta

Üç noktalardan sıkılmış cümlelerim, / Nokta koymamı bekler. / Aslında cümle bile değiller, / Ardışık dizilmiş

üzgün

Hezeyan

gece düştü 'masum'un dibine / Yine bana bir tas /

Başa Dön