Şiir > Bireysel
nostaljik
Gülümün Solduğu Yer Yüreğin Olsun
Gel desen hangi dağ eğilmezki önümde / Sevdanın kızıl kuşağı bağlı belimde
üzgün
Yalnızlık
Ayak seslerimizle birbaşımıza kaldık sokaklarda; / Yalnızlığımız tuttu ellerimizden, /
olumlu
Necip Fazıl'a
Şiiri kamçılayan, coşturan büyük şair, / Hep senden öğrendik ne varsa şiire dair.
üzgün
Hayatın Ayyaşlığı
Sarılıp geceye karanlığı arkadaş eyledim yine bu gece / Bütün yalnızlıklar soframda meze
nostaljik
Yazamam Seni Listeme
gelirsin kuştüyü düşlerle / kısalır yollar / sakın dönme geriye!... /
