Şiir > Bireysel
üzgün
El Yordamı
Nefes nefese sözcüklerim, kısılıp kaldı bir ekim akşamında. / El yordamıyla yırtılmış bir
üzgün
Suskular (VII)
Ayakkabılıkta duran terliklerin, /Ne macerası olabilir, / Kapının dışına çıkmadıkça.. /
üzgün
Gel(mey)ecek
Dudaklarındaki tadı, /Kadehinde, / Terkettiğim, / Gözyaşı.. /İçilen zehiri gecenin,
olumsuz
Gizli Öfke
öfkeli, ola bilirsin öfkene kapıla bilirsin / ama sakın kendini ve çevreni üzmemelisin
üzgün
Mutlu Musun? Ben Mutluyum
‘Bu akşam seni çok özledim / bütün şarabı tek başıma içtim. / Kırgınlığım
üzgün
Çekip Gidenlere
Bir zamanlar "seviyorum,vazgeçemem" diyenler, / Alay edercesine bir bir çekip gittiler;
nostaljik
Gülümün Solduğu Yer Yüreğin Olsun
Gel desen hangi dağ eğilmezki önümde / Sevdanın kızıl kuşağı bağlı belimde