"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Bireysel

nostaljik

Sahaf

Hikayeler de seslenir / Çığlık çığlığa / Hiç okunmamışlar

üzgün

Karanlık

Bu gece daha karanlığım geceden, / ve daha uzunum çok heceli bir sözcükten

üzgün

Boş Ver

Boş ver / Her istediğini yaptırdın. / Sev dedin. Sevdim,

olumlu

Asudem

Lüle lüle saçları dökülür omuzlarına / Kömür gibi kara çekik gözleri,

umutlu

Renk Avı

Üçüncü tekilliklerden sıkıldım artık, / Ben olmalıyım şimdi, gözümün objektifinde kırılırken gökkuşakları...

üzgün

Bir Cümle

sevda benim için kayıp bir şehirdi. / ve tüm kayıplar gibi aranırken ömür

Başa Dön