Pasaport'ta çay içer,
Alsancak sokaklarında kaderimi arardım.
Karşıyaka'da dokunulmamış kitaplar ağlar.
Anita'da çapkın gülüşmeler çınlardı.
O, kaldırımlardan yansırdı yüzüme öfke.
Severdim seni İzmir,
görmediğim onca kıvrımına,
can çekişen insanlarına rağmen.
Tanıdım canından sızan tüm kanları,
anlayamadım insanlarını,
sevemedim ruhları bedenlerinden
fırlamış etleri.
Affet beni izmir.
Ben kalbimi sende kaybettim.
Bir sızıntı oldum toprağında,
sıktım dişlerimi,
dişlerimin arasında öldüm.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
