Pasaport'ta çay içer,
Alsancak sokaklarında kaderimi arardım.
Karşıyaka'da dokunulmamış kitaplar ağlar.
Anita'da çapkın gülüşmeler çınlardı.
O, kaldırımlardan yansırdı yüzüme öfke.
Severdim seni İzmir,
görmediğim onca kıvrımına,
can çekişen insanlarına rağmen.
Tanıdım canından sızan tüm kanları,
anlayamadım insanlarını,
sevemedim ruhları bedenlerinden
fırlamış etleri.
Affet beni izmir.
Ben kalbimi sende kaybettim.
Bir sızıntı oldum toprağında,
sıktım dişlerimi,
dişlerimin arasında öldüm.
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
