"Her kitap, onu okuyana yeniden doğar. — Alberto Manguel"

Şiir > Bireysel

karışık

selam sevgili dostlarım

kavruk yüzümde aynanın kırışıklığı var / inad etmiş ban sırt dönmüş sıradağlar

üzgün

Dipsiz Kuyu

İçime dokundu karanlık bugün / Yitip giden zaman geçti /

üzgün

Tükeniş

Kırmızısıydım gökkuşağının / Yeryüzünü seyredalmak için / Aydınlık yağmurları gözlerdim

karamsar

Anlamsız

sensiz gokyuzunde dususen insan-ı beden yıldızlarmı / gercek aydınlatıcı karanlık gecelerın

nostaljik

Çocuk

Buruk hayallerimiz vardı çocukluğumuzun yitik köşelerinde / Ve yitik köşeleri buruk hayallerimizin...

düşündürücü

Kızlar...

\\'Seni böylesine utangaç, çekingen bir kız gibi yapan nedir? Yoksa gururunu yitirmekten mi korkuyorsun? Bir kız

üzgün

Rüya

meçhul bir keman sesi dağılıyorken odama / kulaklarım yırtılır alenen /

üzgün

Sensizlik

Hayat akıyor sessiz sessiz . / Kimin nereye gittiği belirsiz. /

öfkeli

...

olymposun en günahkar piçiyim ben zeus / sisiphos / beni

Başa Dön