"“Okur kitabın sonunu merak eder; yazar ise kira gününü.” — Garrison Keillor"

Şiir > Bireysel

üzgün

Rüya

meçhul bir keman sesi dağılıyorken odama / kulaklarım yırtılır alenen /

üzgün

Sol Anahtarı

Ağır aksak bir ritim tutturmuşken ömrümün geri kalanı / Geçmişten dokuz sekizlikler esiyor

karamsar

Arayışta

Herkes düştüğümü gördü, / Ben yükseldiğimi hissederken. / İntihar sandı

üzgün

Yeter

Yalnızlığımdan mıdır hiç bilmem / Sıcak bir ev özlemim /

karışık

Bebek...

Bir bebek,şirin tatlı,sevgi dolu bir o kadar da kucağa hasret.İçimizdeki çocuk gibi. / O

üzgün

Garip

Rüya gibiydi her an ve pişmanlık derecesinde / Ve sonra sen, yine ağlayan

nostaljik

Hayatın Birkaç Evresi

Çocuk olduk büyüklerin dünyasında. / Elimizden tuttular, bir horoz şekere çılgınca salıncakta sallanma

olumlu

Severim

SEVERİM / yaprak yeşilken güzeldir sarı iken değil / sarıyı

üzgün

Aşka Mektup

AŞKA MEKTUP / Burada aşklar yas tutuyor, suskunluğumun dramatik akisleri doğayla ölüm kalım

Başa Dön